سلام ،
خوبید ؟ بعد از مدتها اومدم اینجا مطلب بنویسم.
هفته پیش بالاخره من و بانو و شازده کوچولو به یه مسافرت کوتاه اما فشرده رفتیم .
مقصد : الشتر با نام قدیم سلسله .
به هر کی می گفتیم رفتیم اونجا می گفت چرا ؟ چرائی رفتن مهم نبود بلکه زیر 24 ساعت رفتنش مهم بود که رفت و برگشت حدود 1 روز شد .
القصه هدف از رفتن به شهر زیبای الشتر برای دیدار از 2 فرشته کوچکی بود که حدود 2 سال بود تحت حمایت ما بودند اما ما از نزدیک اونها رو ندیده بودیم و با این نیت که قبل از شروع مدارس بریم دیدنشون به سمت الشتر حرکت کردیک ساعت 16 روز 30 شهریور ماه 1390 .
بعد از حدود 7 ساعت رانندگی به مهمانسرائی که از قبل کمیته امداد برای ما تهیه کرده بود رفتیم و شب را اونجا بودیم .
صبح ساعت 9 با خانم مقدم که مسئول طرح اکرام کمیته بود هماهنگ کردیم تا به منزل زهرا خانوم بریم و از نزدیک وضعیت زندگی اولین فرشته رو ببینیم .
زندگی ساده اما پررونق و پرشور به خاطر حضور 4 فرزند خانواده . خانه ای با یک اتاق خواب و آشپزخانه ای کوچک .
نمی دونستم چی باید بگم و چگونه صحبت رو آغاز کنیم ، فقط داشتم وضعیت زندگی کسی را که مثلا تحت حمایت من بود را می دیدم .
از مادر زهرا اجازه گرفتیم تا با ما بیاد بیرون و شهر را به ما نشون بده . دختری آروم و خجالتی و
به قول بانو: "زهرا می دونستی تو از همه خواهر، برادرات خوشگل تری" .
زهرا خجالت کشید و سرش را پائین برد .
اولین جائی که رفتیم یه پارک کوهستانی زیبا بود و بعد از اون با راهنمائی زهرا رفتیم یه بستنی فروشی که الحق بستنی اش عالی بود .
بعد از اون توی شهر دور زدیم و با زهرا حرف زدم از آرزوهاش پرسیدم و از نیازهاش.
گفت می خواد دکتر بشه چرا ؟ به ما نگفت علتش رو .
اما در مورد نیازهاش چیزی نگفت .
منم داستان زندگیمو گفتم بهش . اینکه منم همین راه رو رفتم و با تلاش به آنچه که می خواستم رسیدم (فقط این رو می دونم که وقتی به یاد 8 سالگیم افتادم ، اشک تو چشمام جمع شد). می دوستم سخته به یه بچه بفهمونی که که این نیز بگذرد اما به چه قیمتی و با چه خونه دل !!! تازه وضعیت من خیلی با زهرا فرق داشت من همه چیز داشتم پول ، امکانات و هر آنچه را که یه بچه نیاز داره فقط پدرم نبود .
اما زهرا چی ؟!
بهش قول دادم همیشه در کنارش باشیم و کمک کنیم به آرزوش برسه (انشاالله).
اما دومین فرشته که خیلی دوست داشتم ببینمش آقا متین ناز من بود که متاسفانه با پدر بزرگش رفته بود قم و نشد ببینیمش .
خوش باشید